نميدونم چند بار براي شما اتفاق افتاده كه قصد كنين آدمي رو شاد كنيد و هر انچه كه شما از دستتون بر مياد براش انجام بدين اما اوضاع از كنترل شما خارج بشه و از هدفي كه دارين دور بشين.
مي دونيد همواره در فضاي اطرافه ما تمامه اونچه كه فكر مي كنيم نياز ماست وجود داره اما اين بستگي به ظرفيت و ميزان امادگي ما براي پذيرش دارد.
ميگن ادما اونطوري كه فكر مي كنن هستن و شناخت من از شما فقط شامل افكارتون ميشه . وابستگي در اين ميان هست و وجود داره بابت همين نحوه فكر ها به ويژه جنبه مثبت اونا ميشه كه از طرفين مطرح ميشه.
حال ممكنه كه اين جذابيت و وابستگي رو ادم به خارج از انچه كه مطرح شده ببره و به طور نا خود آگاه به ساير جنبه ها تعميم بده اون موقع هست كه اين وابستگي و ارتباط ممكنه كه پيچيده بشه و حساسيت هارو افزايش بده .
تمامه حرفهام به اين خاطره كه من و شما در اين فضا چقدر حق داريم از احساسمون بگيم احساساتي كه وقتي شما اونو براي طرف مقابلت مي گي اونو مجبور به عكس العمل مي كنه مثلا من از برخي شخصيت هاي كه حتي نمي دونم پسر يا دختر خيلي خوشم مياد و برام جذابه.!!!.
حالا من بايد اين جذابيت رو و دوست داشتن رو بگم ؟؟؟
اگه بگم يه جوره نگم يه جور
موندم چي كار كنم؟؟؟!!!
راهنماييم كنيد.